15
Νοε
09

“με πολεμάει το σύστημα πα.σο.κ”

Κυνηγημένη και κατατρεγμένη από “συμφέροντα” και από το “σύστημα ΠΑ.ΣΟ.Κ” δηλώνει η υποψήφια Πρόεδρος της Ν.Δ!!! Για δείτε ποιοι και ΠΩΣ ανέλαβαν την… εργολαβία της υποστήριξής της… Και με τι επιχειρήματα!!!

Αντιγράφουμε από το ιστολόγιο Ροΐδη Εμμονές:

“…Είναι φανερό πως η ευρωπαϊκή Δεξιά, με κύριους εκφραστές τους σαλτιμπάγκους Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι, δεν ντρέπεται να ποδοπατά άγραφους νόμους και πανανθρώπινες αξίες που κάθε τίμιος άνθρωπος σέβεται. Στη χώρα μας εκφραστής αυτού του χωρίς αξίες και ανθρωπισμό κόσμου είναι ο Μακεδονομάχος Σαμαράς, οπαδός του νόμου και της τάξης του χωροφύλακα. Ούτε θέλει ούτε μπορεί να το κρύψει, αφού το κοινό του δεν χαμπαριάζει από λεπτά αισθήματα: «Επικαλούμενος τη στάση του νυν Γάλλου προέδρου όταν εξεγέρθηκαν οι “άθλιοι του Παρισιού”, ο κ. Σαμαράς επισήμανε ότι “ο Σαρκοζί δεν δίστασε, αποκατέστησε την τάξη, συσπείρωσε την παράταξη γύρω του και ύστερα συσπείρωσε όλη την κοινωνία».

Ένας συνασπισμός δυο άσπονδων φίλων και συμφεροντολόγων, αγνωμόνων προς τον κοινό ευεργέτη τους τον Κ. Μητσοτάκη, η ευκαιριακή συμμαχία του χαμόγελου της Colgate του «κυρίου Τίποτα» (που την τελευταία στιγμή κάνει πάντα πίσω) και του Βαλκάνιου Εθνικιστή ο οποίος έχει αναδιπλωθεί σε σχέση με τις παλιές εξάρσεις του, απειλεί να είναι η διάδοχη κατάσταση της πενταετίας (;) της χαρούμενης παρέας του Γ.Α.Μα.Π. (αναβάθμιση του ατελούς όρου ΓΑΠ). Πολιτικός χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας, χωρίς μια συγκεκριμένη πρόταση για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων κοινωνικών πληγών, ο απόγονος της Πηνελόπης Δέλτα (Χα χα χα) εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του νεφελώματος που λέγεται κοινωνικός φιλελευθερισμός γύρω από το οποίο ονειρεύεται να συσπειρώσει τους μικροαστούς που θέλουν να φοράνε γραβάτα. Τι ακριβώς εκφράζει αυτό το λεκτικό εφεύρημα κανένα στόμα δεν το ΄βρε και δεν το’πε ακόμα. Η ιδεοληψία για μια περικυκλωμένη Ελλάδα που απειλείται από Τουρκαλβανούς, Σκοπιανούς, και δυτικούς συνωμότες, οδηγεί ασφαλώς σε αύξηση των υπερεξοπλισμών και σε παραπέρα βάλτωμα της Οικονομίας. Η αδιαφανής διαχείριση των μυστικών κονδυλίων του Υπ.Εξ. από τον κ.Σαμαρά δεν αποτελεί εγγύηση χρηστής διοίκησης. Οι διασυνδέσεις του με την αμαρτωλή Εκκλησία δεν προοιωνίζονται ρηξικέλευθες κοινωνικές τομές που η χώρα τις έχει επιτακτική ανάγκη. Η απουσία του κ.Σαμαρά από κάθε μέτωπο κοινωνικών διεκδικήσεων είναι εκκωφαντική. Η ανυπαρξία έστω και μιας ρηξικέλευθης πρότασης είναι προκλητική. Το φαύλο παρελθόν της περιφρόνησης της θρακικής μειονότητας είναι δυσοίωνο για το μέλλον. Ο αχταρμάς του εντυπωσιασμού με την εκούσια ή ακούσια επιστράτευση στην μακαρίτισσα «Πολάν» ετερόκλητων πολιτικών υλικών, του ετοιμοθάνατου Οδυσσέα Ελύτη, της τραγικής Σωτηρίας Μπέλλου, του αλλαξοπίστη Ανδρέα Λεντάκη, είναι δείγμα τυχοδιωκτισμού.

Το παλιομοδίτικο πνευματικό τέκνο του μακαρίτη του Αβέρωφ με το επαρχιώτικο συντηρητικό κουστουμάκι του πλασάρει φτηνιάρικο πατριωτιλίκι, κουτσαβάκικο τσαμπουκά σε γραφικούς γείτονες, μεγαλόστομες αοριστολογίες, συγκαλυμμένη νεοφιλελεύθερη πολιτική, επίδειξη υποκριτικής θρησκευτικότητας, μικροαστικές παρλαπίπες, πολιτικό λόγο γυμνασιάρχη του Μελιγαλά και μαθητικών εκθέσεων, συντηρητική περιχαράκωση. Παρελάσεις, παράτες, δοξολογίες, τυμπανοκρουσίες και απορρόφηση του «Λάος», αυτή είναι η συνταγή Σαμαρά για τη σωτηρία της χώρας. Δεν μας πέφτει λόγος στον καυγά της νεοδημοκρατικής διαδοχής και σίγουρα η κα Μπακογιάνννη δεν μπορεί να αποτελέσει την ελπίδα μιας καλύτερης Ελλάδας. Μπορεί απλά να εγγυηθεί μια πιο λογική ΝΔ εάν και όσο αυτό σημαίνει κάτι.”

Ε, τώρα φταίμε εμείς να αναφωνήσουμε: ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ, ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;


0 Απαντήσεις to ““με πολεμάει το σύστημα πα.σο.κ””



  1. No Comments Yet

Υποβολή απάντησης




ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στις 10 το πρωί θα τελεσθεί μνημόσυνο στο πρώην στρατόπεδο Χωροφυλακής στην συνοικία Μακρυγιάννη για τους μαχητές της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων, της Πυροσβεστικής αλλά και τους πολίτες, οι οποίοι τον Δεκέμβριο του 1944 υπερασπίστηκαν την ελευθερία της Πατρίδας και του Έθνους, αντιμετωπίζοντας νικηφόρα την κομμουνιστική ανταρσία.

έτσι

Που είν η ψυχή μου; Εκεί μακρυά κάπου πετάει Πέρα απ’ την ομίχλη Που το μυαλό σκεπάει Ποιός είσαι και πού πάς Ποτέ δεν θα μάθεις Αν δεν ζητάς Τον εαυτό σου πίσω να αφήσεις Και να γελάς Όπου κι αν πάς Κανείς δεν ξέρει Τι είν το μετά Πίσω από κάστρα Κι ανόμοιες βραδυές Ο δάσκαλός σου Θα είναι από χθές Σε περιμένει και σε ζητά Να σε αφήσει πάλι Στα σκοτεινά Παλιά σκοτάδια, καινούρια βραδυά Και όταν τον έβρεις Μακρυά από δω Να μην αφήσεις πια στεναγμό Δεν θα σε ξέρει Γιατί είν η φύση Δίχως διωγμο Βήμα δεν κάνει Απ’ το βάλτο αυτό Ζήτα ανάγκες, ζήτα καημό Να προχωρήσεις, πέρα απ’ το εδώ Να διαβείς θάλασσες, και ας πνιγείς Να ανέβεις βράχια κι ας τσακιστείς Χιλιάδες πέρασαν τον δρόμο αυτό Μην τον διαλέξεις, είναι πλατύς Πάρε τον άλλον τον πιο στενό Κι ασου στο χιόνι, το θολερό Και να μην φτάσεις θα ευχηθείς Εκεί που στόχευσες Και ας χαθείς Ζήτα πιστόλι, ζήτα σπαθί Μην περιμένεις να βρεις στοργή Αυτά είν’ γι’ άλλους πιο βαρετούς Και όταν κάποτε πιάσεις κορφή Από κει πήδα Αυτό είσαι εσύ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ

επισκέπτες

  • 130 hits

Εγγραφείτε στο blog για να ενημερώνεστε για καινούργια άρθρα στο email σας